حسین هاشمی

کار من با دوربین آنالوگ پدرم شروع شد؛ با کادرهایی که هنوز نمی‌دانستم چرا خوب از آب درمی‌آیند. سال‌ها بعد فهمیدم آن‌چه دنبالش بودم نور بود، نه دوربین — و همین جمله، تا امروز، خلاصه‌ی همه‌ی کارهای من است.

در عکاسی تبلیغاتی و پرتره برای برندها و آدم‌های زیادی کار کرده‌ام؛ در فیلم کوتاه، هم پشت دوربین بوده‌ام و هم روی صندلی کارگردان. تئاتر را کمی دیرتر شروع کردم و اتفاقاً همان‌جا بود که فهمیدم صحنه و کادر چقدر به هم شبیه‌اند: هر دو با نور، فاصله و سکوت ساخته می‌شوند.

حورا استودیو حاصل جمع همین چند مسیر است: جایی برای نمایش آثار، برای نوشتن درباره‌ی آن‌چه از تصویر و هنر می‌فهمم، و برای آموزش دادن آن‌چه در این سال‌ها با تجربه یاد گرفته‌ام — نه به شکل فرمول، به شکل نگاه.